Dirigenten

Dirigent van het harmonieorkest: Christian Ansink

Christian Ansink werd geboren in 1969 te Winterswijk. Sinds 1990 is hij als trombonist verbonden aan Het Gelders Orkest. Hij studeerde trombone aan de conservatoria van Enschede bij Gerrit Boomsma en in Rotterdam bij George Wiegel, waar hij in 1993 Cum Laude afstudeerde als Uitvoerend Musicus. 

In 2012 is Christian de opleiding HaFaBra gestart aan het Prins Claus Conservatorium in Groningen bij Tijmen Botma en Klaas van de Woude. In 2014 heeft hij deze opleiding met succes voltooid en daarna heeft hij onder meer lessen gevolgd bij Jan Stulen en Roberto Benzi. Christian is momenteel ook dirigent bij Fanfare Wilhelmina uit Spankeren en Heelsums Harmonie. Verder heeft hij bij tal van verenigingen als vervangend dirigent waargenomen en ook enkele projectorkesten gedirigeerd. Zijn workshop ‘Van Klankvoorstelling Naar Uitvoering’ uit het Blaasmenu dat is georganiseerd vanuit Musidesk, heeft hij bij diverse orkesten verzorgd. Als trombonist maakt hij deel uit van het Nederlands Trombonekwartet en bij diverse orkesten is hij als vervanger opgetreden, waaronder bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest, het Radio Filharmonisch Orkest en het Koninklijk Concertgebouw Orkest. 

Dirigent van het harmonie jeugdorkest, de VIM’s: Martijn Appelo

Sinds het najaar heeft Martijn Appelo de leiding bij VIM’s, de Very Important Musicians. Het is het opleidingsorkest van de KWOV. Hoewel dit al enige tijd lijkt, is het aantal repetities met het orkest tot nu toe behoorlijk beperkt gebleven. Vanwege de maatregelen zijn veel repetities niet doorgegaan. Toch heeft de 29-jarige Arnhemmer zijn bijdrage al kunnen leveren; ook de VIM’s deden mee aan het Alternatieve online Nieuwjaarsconcert van de vereniging. Hoog tijd om eens nader kennis te maken. Wie is deze jonge enthousiasteling en waarom wilde hij de VIM’s dirigeren?

Wat vind je leuk aan jeugd dirigeren?
Ik vind het leuk om ze te enthousiasmeren voor het samen muziek maken. De jeugd is nog kneedbaar en ik vind de interactie met de jeugd ook erg interessant.

Hoe lang maak je zelf al muziek?
Ik ben op 6-jarige leeftijd begonnen op de blokfluit, zoals heel veel muzikanten. Op mijn 8ste koos ik voor de hoorn. Mijn vader was dirigent slagwerker en dat stimuleerde natuurlijk enorm. Daarnaast was hij ook mijn hoornleraar, eigenlijk heb ik altijd fijne mensen om me heen gehad die mij inspireerden in het muziek maken.
Ik heb het conservatorium in Rotterdam gedaan en daarna een master in Köln. Ik speel nu in orkesten als het Koninklijk Concertgebouw Orkest, Het Rotterdams Philharmonisch Orkest, het Radio Filharmonisch Orkest, het Metropool Orkest, het Gelders Orkest en Het Nederlands Blazers
Ensemble.
Naast muziek maken houd ik van hardlopen, racefietsen en een glas wijn.

Dat klinkt goed! Wat is het laatste optreden dat je gedaan hebt?
Het laatste concert was in de kerstmatinee van het Koninklijk Concertgebouworkest, live op tv op 1e kerstdag. Erg spannend zo met al die camera’s. Maar het ging heel goed!
De mooiste optredens waren ook concerten met dit orkest. Ik mocht mee op tournee naar de VS waar we onder andere ook in de Carnegie Hall in New York speelden. Op het programma stond ‘Ein Heldenleben’ van R Strauss, echt een stuk voor hoornisten! Ook mocht ik meespelen met een van de
laatste concerten die Bernard Haitink deed met het orkest. Mahler’s 9 symfonie in Luzern, Zwitserland. Een emotionele en gedenkwaardige avond.

Dirigent van de slagwerkgroep: Emile Laarveld

Mijn naam is Emile Laarveld geboren in Groenlo op 23 september 1975. Ik ben vader van 4 pracht jongens en woon in Doetinchem.

Als 7 jarig jongentje ben ik begonnen met muziek en in het bijzonder op het slagwerk. Na een aantal jaren lessen aan de muziekschool te hebben gevolgd, ben ik op 12 jarige leeftijd begonnen aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Ik heb hier een gecombineerde opleiding Middelbare school en Conservatorium gevolgd. Na 5 jaar gestudeerd te hebben in Den Haag ben ik verder gaan studeren in Arnhem aan de Hoge School voor de Kunsten Artez Arnhem. In 1997 ben ik in Arnhem afgestudeerd als DM (Docerend Musicus) Klassiek slagwerk.

Na mijn studie ben ik gaan lesgeven, dirigeren bij verschillende slagwerkgroepen, schnabbelen in beroeps en semi beroeps gezelschappen, solo concerten verzorgen, meespelen in musicals enz. enz.

In 1998 ben ik gaan invallen bij de Johan Willem Friso Kapel in Assen, een beroepsorkest van de landmacht. Sinds 1999 heb ik hier een vaste baan als slagwerker in de nu zogeheten Koninklijk Militaire Kapel ‘Johan Willem Friso’.
Met dit orkest van defensie verzorgen wij veel concerten , medaille uitreikingen, commando overdrachten, taptoes in binnen en buitenland en nemen we nog geregeld cd ’s op. Ook mochten we meerdere malen tv opnames verzorgen. Daarnaast zijn we geregeld het orkest bij, en van de Koning.

Naast mijn vaste baan binnen defensie kan ik ook blijven dirigeren. Ik ben nu dan ook nog dirigent van een slagwerkgroep. Dit is natuurlijk de super leuke gezellige mooie groep van de KWOV!
Ook speel ik nog regelmatig als extra slagwerker of solist in en bij beroeps en semi beroeps orkesten, en mag ik bij het jaarlijks terugkerende Dweilorkesten Festival in Groenlo in de jury plaatsnemen, en de orkesten van jurycommentaar voorzien.

Met heel veel plezier ben ik sinds oktober 2014 de dirigent/instructeur van de slagwerkgroep van de KWOV, en ik hoop er nog vele jaren aan vast te kunnen plakken, met heel veel mooie concerten en optredens.

Dirigente van de (jeugd)symfonie: Anke Lefferts

Als deerne van 8 vertelden mijn ouders dat het tijd werd me te bekwamen op een muziekinstrument. Na wat vooronderzoek omtrent mijn voorkeuren en fysieke mogelijkheden, werd er een shortlist opgesteld waarin voornamelijk verschillende varianten van blazen en strijken vertegenwoordigd waren. Het werd de viool en kort daarop ook de piano omdat me dit, in de terminologie van nu, wel cool leek. Dat dit uiteindelijk een carrièrekeus bleek te zijn, realiseerde ik me natuurlijk op dat moment niet.  

Het was de eerste stap op een lange weg langs muziekschool, balletschool, kinderkoor, conservatorium, schnabbelcircuit, lesgeven en andere muzikale tussenstops, al dan niet gekostumeerd en voorzien van choreografie, op weg naar een eindpunt dat ik voorlopig nog niet hoop te bereiken. Onderweg kreeg ik op een mooie dag de kans om een klein orkest te leiden en dat smaakte naar meer. Vanaf dat moment werd mijn loopbaan een tweebaansweg, de eerste nog steeds geplaveid met “de viool”, de andere in het teken van mijn nieuwe metier “directie”.  De tijd heeft me uiteindelijk op het punt gebracht waar ik aan de ene kant de viooljuf ben die veel plezier beleeft aan het instrueren en begeleiden van jonge would-be Paganini’s, inclusief jeugdensembles,  waaronder de jonge strijkers van de KWOV en aan de andere kant de dirigente van twee fanatieke amateurorkesten. Een van die orkesten is de Symfonie van onze vereniging waar ik al weer zo’n 15 jaar met veel plezier voor sta. Het grappige hierbij is, dat ik uiteindelijk mijn eigen 8-jarige ik hiervoor dankbaar moet zijn. Het had namelijk niet veel gescheeld of ik had dit stukje geschreven als een “Berdien Stenberg” kloon…